Akordeon.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Akordeon klawiszowy

Akordeon (fr. Accordéon) - instrument muzyczny z grupy aerofonów[1][2]. Rodzaj harmonii, oparty na stroikach przelotowych. Prąd powietrza, zagęszczony przez ręcznie poruszany miech, wywołuje dźwięk, wprawiając w drganie stroik. Początkowo działał przy użyciu miechów nożnych, które z czasem zostały zastąpione przez miech ręczny. Instrument ten z prawej strony ma klawiaturę klawiszową (lub guziki w przypadku akordeonu guzikowego), a z lewej guziki (dźwięki basowe, akordy oraz - choć nie zawsze - specjalny manuał melodyczny zwany barytonem).

Niektórzy instrumentoznawcy umieszczają akordeon w grupie idiofonów[3][4], jednak jest to bardzo kontrowersyjne twierdzenie, gdyż idiofony same w sobie są źródłem dźwięku, w odróżnieniu od aerofonów, w których źródłem dźwięku jest słup powietrza. Ta kontrowersyjna klasyfikacja akordeonu do idiofonów wynika z uznania za źródło dźwięku samych stroików, a nie przepływającego przez nie powietrza.

edytuj Historia akordeonu

Akordeon guzikowy

Handdine, prototyp akordeonu, zbudował w 1822 roku Fryderyk Buschmann. Akordeon we współczesnej postaci skonstruował w 1829 roku Cyrill Demian, w Wiedniu.

Budowa instrumentu:

  • Strona basowa: guziki ułożone w rzędy i szeregi. Szeregi są ułożone według koła kwintowego, dwa pierwsze rzędy wydobywają dźwięki pojedyncze, rząd trzeci akordy durowe, czwarty akordy mollowe, piąty czterodźwięki septymowe, szósty trójdźwięki zmniejszone, siódmy trójdźwięki zwiększone.
  • Strona melodyczna - może posiadać klawiaturę typu fortepianowego lub guziki ułożone chromatycznie w pięciu lub trzech rzędach.

edytuj Zobacz też

Przypisy

  1. Krzysztof Baculewski et al: Encyklopedia Muzyki. Pod redakcją Andrzeja Chodkowskiego. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN SA, 2006. ISBN 978-83-01-13410-5. 
  2. Kurt Sachs: Historia instrumentów muzycznych. Przełożył Stanisław Olędzki. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen, 2005. ISBN 83-7233-036-0. 
  3. Mieczysław Drobner: Instrumentoznawstwo i akustyka. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997. ISBN 83-224-0469-7. 
  4. Włodzimierz Kamiński: Instrumenty muzyczne na ziemiach polskich. PWM, 1971. 
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.