WikiPortallus: All Along the Watchtower.html

"All Along the Watchtower" ("Wciąż wzdłuż strażnicy") to utwór napisany i skomponowany przez artystę folkowego, Boba Dylana w 1967 roku. 48 miejsce na liście 500 największych utworów w historii wg magazynu Rolling Stone gdzie utwór ten został przypisany Jimi'emu Hendrix'owi

edytuj Geneza utworu

W oryginale, słowa All Along The Watchtower (Wciąż wzdłuż strażnicy) rozpoczynały utwór, podczas gdy słowa znajdujące się na samym początku There must be some way out of here, said the Joker to the Thief (Musi być stąd jakieś wyjście' powiedział błazen do łotrzyka) zaczynały ostatnią zwrotkę. Utwór został nagrany jako cicha, lecz nieco złowieszcza, trójakordowa piosenka o sekcji instrumentalnej złożonej wyłącznie z gitary akustycznej, gitary basowej, harmonijki ustnej i bębnów. Pojawił się na albumie John Wesley Harding nagranym dnia 27 grudnia 1967 r., prezentującym podobny charakter do samej piosenki.

Dylan, dochodzący do siebie po wypadku motocyklowym, który odmienił jego oblicze poety rockowego tworzącego pod wpływem amfetaminy, codziennie czytał Biblię, która już wcześniej stanowiła inspirację do jego utworów (np. "Highway 61 Revisited" czy "Desolation Row"). Tak jak większość tekstów z albumu John Wesley Harding, tak i "All Along The Watchtower" zawiera najprawdopodobniej apokaliptyczne odniesienia, których nie można z całą dokładnością sprecyzować. Sam zwrot strażnica (lub 'wieża strażnicza') występuje kilkakrotnie w Starym Testamencie i jest nazwą oficjalnego czasopisma Świadków Jehowy.

edytuj Interpretacje

Utwór mówi o rozmowie dwóch ludzi, błazna (niektórzy sugerują, że symbolizuje on Jezusa) i łotrzyka (być może tego, który razem z Jezusem Chrystusem umierał na krzyżu). W rozmowie tej poruszana jest kwestia trudności życia (Zbyt wiele zamieszania, Wielu z nas twierdzi, że życie jest niczym jak tylko żartem). Na samym końcu do strażnicy zbliżają się główni bohaterowie albo jacyś inni jeźdzcy. Trudno określić to precyzyjnie, ponieważ słowa zmieniają się gwałtownie. Jedna, najbardziej rozpowszechniona hipoteza mówi, że inspiracją do utworu stała się Księga Izajasza. Zapewne poniższe słowa napisane przez Dylana:

[NIV] Then the lookout called, "O Lord, I stand continually by day on the watchtower, And I am stationed every night at my guard post. "Now behold, here comes a troop of riders, horsemen in pairs." And one answered and said, "Fallen, fallen is Babylon; And all the images of her gods are shattered on the ground."

[BT] I zawołał strażnik: Na wieży strażniczej, o Panie, stoję ciągle we dnie, na placówce mej warty co noc jestem na nogach. A oto przybywają jezdni, jeźdźcy na koniach parami. Odezwał się jeden i rzekł: Upadł Babilon, upadł, i wszystkie posągi jego bożków strzaskane na ziemi! (Iz 21, 8-9)

edytuj Inne wersje

Piosenka pojawiła się w finałowym, dwudziestym, odcinku trzeciego sezonu serialu science fiction Battlestar Galactica. Melodia pojawia się najpierw w głowach czterech bohaterów serialu, którzy wypowiadają niektóre wersy. Pod koniec odcinka w tle słychać prawie pełną wersją utworu (bez ostatniej zwrotki oryginalnego tekstu). Jest to pierwszy utwór w serialu, który zawiera słowa. Twórcą muzyki do tej wersji wykonania jest Bear McCreary.

edytuj Wersja Jimi'ego Hendrix'a

Wersja "All Along the Watchtower" gitarzysty Jimi'ego Hendrix'a zdaniem niektórych przerosła wersję samego Dylana. Hendrix usłyszał utwór tuż przed przybyciem na przyjęcie u Dave'a Masona, członka zespołu Traffic. Tej samej nocy, Mason i Hendrix w obecności Briana Jonesa nagrali swoją wersję "Watchtower". Wykonanie Hendrixa miało z wykonaniem Dylana niewiele wspólnego, podczas gdy oryginał był cichy, wersja Hendrix'a jest bardziej żywa, w miejscu oryginalnej harmonijki ustnej pojawiła się gitara elektryczna. "All Along the Watchtower" Hendrixa pojawiło się na albumie Electric Ladyland w 1968 r. Jako singel, utwór natychmiast stał się przebojem - jako jedyny utwór Hendrixa trafił na listę Top 40. Wielu twierdziło, że Hendrix sam go napisał, tak bardzo różnił się od wersji Dylana. Jednakże koncertowe wersje wykonywane przez samego Dylana także zawierały podkład gitary elektrycznej, czym upodobniały się do wykonania Hendriksa; trzeba wspomnieć, że Dylan bardzo często sięgał po gitarę elektryczną podczas swych koncertów.