Joe Satriani.html



Treść tego hasła może nie być zgodna z zasadami neutralnego punktu widzenia. Zajrzyj na stronę dyskusji i pomóż go poprawić.

Joe Satriani
Joe Satriani podczas występu w Chile (31 marca 2003)
Imię i nazwisko	Joe Satriani
Pseudonim	Satch
Data i miejsce urodzenia	15 lipca 1956  Stany Zjednoczone (Nowy Jork)
Instrument	gitara elektryczna
Gatunek	hard rock, jazz-rock, rock instrumentalny
Zawód	gitarzysta, kompozytor, wokalista
Aktywność	1978 – nadal
Wytwórnia płytowa	Epic
Powiązania	Robert Fripp, Jimi Hendrix, Eric Johnson, Adrian Legg, Yngwie Malmsteen, John Petrucci, Kenny Wayne Shepherd, Steve Vai, Kirk Hammett
Instrument
Ibanez JS
Zespół
Deep Purple, G3
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Joe "Satch" Satriani (ur. 15 lipca 1956 w Nowym Jorku) – amerykański gitarzysta-wirtuoz (gitara elektryczna), wokalista oraz kompozytor.

Zaczął grać na gitarze w wieku 14 lat, kiedy to dowiedział się o śmierci Jimiego Hendrixa. Wcześniej trenował futbol amerykański.

Od 1971 roku, czyli już w wieku piętnastu lat, Satriani był nauczycielem gry na gitarze. Jego uczniami byli m.in.: Steve Vai, David Bryson (Counting Crows), Kirk Hammett (Metallica), Larry LaLonde (Primus), Charlie Hunter oraz wielu innych. W następnych latach grał ze znakomitymi muzykami jazzowymi, co znacznie wpłynęło na jego styl. Byli to m.in. Lennie Tristano i Billy Bauer.

W latach '80 Joe Satriani grał koncerty z Mickiem Jaggerem oraz brał udział w wielu sesjach nagraniowych różnych zespołów. W latach '90 na kilka miesięcy zastąpił na koncertach gitarzystę Deep Purple – Ritchiego Blackmore'a.

Pierwszy jego solowy album został wydany w 1986 roku i nosił tytuł Not of This Earth. Za następne płyty – Surfing With the Alien, Dreaming #11, Flying In A Blue Dream, The Extremist – artysta był nominowany do nagrody Grammy.

W 1996, Satriani stworzył formację G3. Oprócz niego udział w projekcie brali Steve Vai, Adrian Legg, Paul Gilbert, Eric Johnson, Yngwie Malmsteen, John Petrucci, Kenny Wayne Shepherd i Robert Fripp. Grupa zyskuje popularność bardzo udanymi trasami koncertowymi w Stanach Zjednoczonych i Europie.

Styl gry Joe cechuje doskonała znajomość wszystkich technik gry, w szczególności zaś legato i tappingu. Na szczególną uwagę zasługuje stosowana przez niego w niektórych utworach technika tappingu "pianistycznego", gdzie palce obu rąk uderzają w struny bezpośrednio na gryfie (kostka staje się zbędna), co pozwala na uzyskanie efektów nieosiągalnych przy tradycyjnej grze. Satriani jest autorem licznych "etiud" wykorzystujących tę technikę ("Midnight" z płyty Surfing With the Alien, "Day At The Beach" z Flying In A Blue Dream). Potrafi także grać tappingowe flażolety. Joe znakomicie operuje systemem tremolo ("wajchą") a także, co najważniejsze, w przeciwieństwie do wielu innych wirtuozów nie ogranicza się do popisów technicznych, ale tworzy piękne, rozbudowane, pomysłowe kompozycje pełne emocji. Jest jednym z najlepszych gitarzystów świata.

Satriani jest jednym z najbardziej innowacyjnych i inspirujących gitarzystów naszych czasów. Świadczy o tym wielka liczba muzyków przyznających się do fascynacji jego twórczością.

Joe Satriani gra na gitarach marki Ibanez z serii JS oraz wzmacniaczach Peavey JSX. Obie marki produkują specjalne, sygnowane jego nazwiskiem serie produktów.

edytuj Dyskografia

• Not of This Earth (1986)
• Surfing With the Alien (1987)
• Dreaming #11 (1988)
• Flying in a Blue Dream (1989)
• The Extremist (1992)
• The Beautiful Guitar (1993)
• Time Machine (1993)
• Joe Satriani (1995)
• G3 Live (1997)
• Crystal Planet (1998)
• Engines of Creation (2000)
• Additional Creations (2000)
• Live in San Francisco (2001)
• Strange Beautiful Music (2002)
• The Electric Joe Satriani: An Anthology (2003)
• G3: Rockin' in the Free World (2004)
• Is There Love in Space? (2004)
• G3: Live In Tokyo (2005)
• Super Colossal (2006)
• Satriani LIVE! (2006)
• Surfing With The Alien 20^th Anniversary (2007)
• Professor Satchafunkilus and the Musterion of Rock (2008)

edytuj Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona artysty (en)