Mark Knopfler.html



Mark Knopfler
Mark Knopfler, Hamburg 28.05.2006
Imię i nazwisko	Mark Freuder Knopfler
Data i miejsce urodzenia	12 sierpnia 1949  Szkocja (Glasgow)
Instrument	gitara akustyczna gitara elektryczna gitara klasyczna
Gatunek	blues, country, rock
Aktywność	1977 – nadal
Instrument
Fender Stratocaster Gibson Les Paul
Zespół
Dire Straits Notting Hillbillies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Mark Freuder Knopfler (ur. 12 sierpnia 1949 w Glasgow) – brytyjski wirtuoz gitary, kompozytor i wokalista, przed rozpoczęciem kariery muzycznej pracował także jako dziennikarz i wykładowca. Jest najbardziej znany jako lider zespołu Dire Straits, ale grał także z innymi zespołami (przede wszystkim z Notting Hillbillies) i artystami (między innymi z Chetem Atkinsem, Erikiem Claptonem, Tiną Turner i Bobem Dylanem). Jest także kompozytorem muzyki filmowej do licznych filmów. Jest kawalerem Orderu Imperium Brytyjskiego.

edytuj Biografia

Urodził się w Szkocji, w mieście Glasgow jako syn żydowskiego architekta (przybyłego z Węgier do Wielkiej Brytanii w obawie przed prześladowaniami za komunistyczne sympatie przez faszystowski reżim) i Angielki. W połowie lat pięćdziesiątych przeprowadził się wraz z rodziną do Newcastle upon Tyne. Na gitarze nauczył się grać jeszcze jako nastolatek, ale został profesjonalnym muzykiem dopiero w latach siedemdziesiątych, po ukończeniu uniwersytetu i kilkuletniej pracy dziennikarza. Pomimo leworęczności, Knopfler gra na gitarze praworęcznie; inną charakterystyczną cechą jego subtelnego stylu, a także dość unikalnego brzmienia jest nieużywanie kostki, lecz palców. Knopfler najczęściej używa gitar elektrycznych. Jego nazwiskiem sygnowana jest odmiana gitary Fender Stratocaster, również firma Pensa produkuje gitarę MK powstałą w wyniku współpracy z Knopflerem.

Do tej pory sprzedano ponad 100 milionów płyt nagranych przez Knopflera i grup, w których występował. Jest żonaty, ma synów bliźniaków (19 lat) i dwie córki (starsza: 8 lat, młodsza 3). Ukończył anglistykę na uniwersytecie w Leeds, ma także honorowy doktorat muzyczny nadany przez Newcastle University. Od wielu lat jest uznawany za jednego z najlepszych gitarzystów w historii rocka.

Artysta trzykrotnie odwiedził Polskę: 10 czerwca 2001 zagrał w warszawskiej Sali Kongresowej, a 6 i 7 maja 2005 wystąpił w katowickim Spodku i na warszawskim Torwarze. 2 maja 2008 odbył się kolejny koncert Marka Knopflera na Torwarze w ramach promocji płyty "Kill To Get Crimson".

edytuj Wykształcenie

Jest magistrem anglistyki Uniwersytetu w Leeds, w maju 2006 ukończył studia doktoranckie w dziedzinie muzyki (Doctor of Music – DMus) w Uniwersytecie w Leeds.

Otrzymał trzy muzyczne doktoraty honoris causa – w 1993 z University of Newcastle, w 1995 z University of Leeds oraz w 2007 z University of Sunderland.

edytuj Ciekawostki

• Album Shangri-La został nagrany w studio o tej samej nazwie w Los Angeles, w tym samym studio The Band nagrał "The Last Waltz"
• Według Knopflera, muzycy, z którymi nagrał on płytę Shangri La (Glenn Worf – gitara basowa, Guy Fletcher – instrumenty klawiszowe, Chad Cromwell – instrumenty perkusyjne, Richard Bennett – gitara i Matt Rollings – fortepian) grają stare piosenki Dire Straits lepiej niż samo Dire Straits, zespół towarzyszący, który jest znany jako The 96'ers został sformowany w czasie nagrywania płyty Golden Heart
• Knopfler lubi popijać herbatę na scenie w czasie koncertów
• Jego imieniem został nazwany dinozaur Masiakasaurus knopfleri
• Pismo Rolling Stone umieściło go na 27 miejscu na liście najlepszych gitarzystów wszech czasów^[1]

edytuj Gitary

Knopfler używa następujących gitar:

• Fender Stratocaster
• Fender Telecaster
• Gibson Les Paul
• zbudowana na zamówienie Pensa (MK-1 MK-2 & MK-80)
• Schecter
• National Style 0 Resonator guitar ("Romeo and Juliet")
• Gibson model Chet Atkins (nylonowe struny)

edytuj Dyskografia

edytuj Dyskografia z Dire Straits

• 1978 – Dire Straits
• 1979 – Communiqué
• 1980 – Making Movies
• 1982 – Love Over Gold
• 1983 – Alchemy
• 1985 – Brothers in Arms
• 1988 – Money for Nothing
• 1991 – On Every Street
• 1993 – On the Night
• 1995 – Live at the BBC
• 1998 – Sultans of Swing

edytuj Solowa dyskografia

• 1996 – Golden Heart
• 2000 – Sailing to Philadelphia
• 2002 – The Ragpicker's Dream
• 2004 – Shangri-La
• 2005 – One Take Radio Sessions (EP)
• 2005 – Private Investigations – The Very Best of Dire Straits and Mark Knopfler
• 2006 – All the Roadrunning
• 2006 – Real Live Roadrunning
• 2007 – Kill to Get Crimson

edytuj Muzyka filmowa

• 1983 – Local Hero
• 1984 – Music By Mark Knopfler From The Film Cal
• 1984 – Comfort and Joy
• 1987 – The Princess Bride
• 1989 – Last Exit to Brooklyn
• 1993 – Screenplaying (wybrane utwory z poprzednich ścieżek dźwiękowych)
• 1998 – Wag the Dog
• 1999 – Metroland: Music and Songs from the Film
• 2002 – A Shot at Glory

edytuj Płyty DVD

• 2004 – A Night in London

edytuj Płyty nagrane z innymi artystami

• 1979 – Slow Train Coming (z Bobem Dylanem)
• 1983 – Infidels (z Bobem Dylanem)
• 1990 – Missing... Presumed Having a Good Time (z grupą Notting Hillbillies)
• 1990 – Neck and Neck (z Chetem Atkinsem)
• 2006 – All the Roadrunning (z Emmylou Harris)
• 2006 – Real Live Roadrunning

edytuj Wybrane płyty innych artystów

Wybrane płyty innych artystów na których Knopfler wystąpił "gościnnie".

• 1979 – Slow Train Coming – Bob Dylan
• 1982 – Beautiful Vision – Van Morrison
• 1982 – Private Dancer – Tina Turner
• 1983 – Infidels – Bob Dylan
• 1984 – Never Told a Soul – John Illsley
• 1985 – Stay Tuned – Chet Atkins
• 1986 – Break Every Rule – Tina Turner
• 1987 – Boys And Girls – Bryan Ferry
• 1987 – Nothing Like the Sun – Sting
• 1987 – Sails – Chet Atkins
• 1988 – Down in the Groove – Bob Dylan
• 1988 – Glass – John Illsley
• 1988 – Land of Dreams – Randy Newman
• 1989 – Foreign Affair – Tina Turner
• 1990 – Hell to Pay – The Jeff Healey Band
• 1994 – Read My Licks – Chet Atkins
• 1995 – The Long Black Veil – The Chieftains
• 1996 – Almost Alone – Chet Atkins
• 1998 – Guilty: 30 years – Randy Newman
• 2005 – 80 – B. B. King
• 2006 – Uncovered – Tony Joe White
• 2006 – East to West – Paul Burch

Przypisy

edytuj Linki zewnętrzne

• http://www.knopfler.pl/
• http://www.mark-knopfler.de/
• http://www.mark-knopfler-news.co.uk/