Pogo.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Pogo - koncert zespołu The Bill w Muzycznej Aptece w Białej Podlaskiej

Pogo – grupowy taniec charakterystyczny dla kontrkultur punków, metali oraz skinheadów, tańczony najczęściej na koncertach muzycznych. Z punk rocka przedostał się później także do heavy metalu i RAC. Polega on na rytmicznym podskakiwaniu i obijaniu się o siebie nawzajem, przepychaniu się przez tańczący tłum, a nawet szarpaniu za ubrania. Zdarza się, że tańczący padają na ziemię, jednak zwykle od razu podnoszeni są przez osoby tańczące obok. Czasami tańczący chwytają się pod ramię, wtedy zmniejsza się ryzyko upadku. Pogo w większości przypadków nie zawiera elementów groźnych dla zdrowia, choć dla osób postronnych może sprawiać wrażenie prawdziwej bijatyki.


edytuj Elementy ruchowe w pogo

Zależnie od upodobań, muzyki lub innych czynników, możemy zaobserwować:

  • headroll/windmill/helicopter, zwany również młynem miłosierdzia – równomierne kręcenie głową, wskutek którego włosy poruszają się po okręgu. Stosowany rzadziej od hairflyu ze względu na to, że wymaga naprawdę długich włosów oraz wyczucia rytmu, aby efekt był zadowalający. Zdobył popularność dzięki Blackiemu Lawlessowi z grupy W.A.S.P. i George’owi Fisherowi z Cannibal Corpse; stosowany także przez członków Amon Amarth, Slipknot, Meshuggah i innych
  • half circle – odmiana headrollu, podczas której włosy zataczają jedynie dolne pół okręgu; tzw. wahadło, stosowane często przez Toma Arayę ze Slayer
  • eight figure – najtrudniejsza i najbardziej efektowna mutacja headrollu, nakazująca rysowanie falą włosów ósemki
  • hairfly/headbang – uporządkowany ruch głową, a czasem nawet całym tułowiem po osi pionowej; tzw. tak, tak, tak
  • shakeup/drunk – chaotyczne, nieuporządkowane ruchy głową w różnych kierunkach i rytmach
  • tandem – zapoczątkowane przez gitarzystów Judas Priest, K.K. Downinga i Glenna Tiptona, to nic innego jak wspólny, zsynchronizowany headroll w unisono
  • siding/sajdowanie, zwane również wielkim wahadłem Lenina – polega na odrzucaniu włosów rytmicznie za ramiona, raz z prawej strony, raz z lewej; tzw. nie, nie, nie
  • falanga – hairfly wykonywany przez grupę osób trzymających się za ramiona
  • solo – tak jak przy każdym tańcu grupowym, jeżeli jakaś para (lub w tym przypadku indywidualna jednostka) znacznie dominuje umiejętnościami nad pozostałymi, ci ostatni ustępują mu miejsca, zataczając wokół niego krąg. W przypadku pogo zazwyczaj wygląda to tak, ze kilkunastu skaczących ludzi otacza jednego wymachującego włosami szaleńca. Do sytuacji takiej dochodzi najczęściej, gdy na punk pogo, ska pogo, rave pogo lub inne niemetalowe pogo wedrze się długowłosa osoba, dla której nie ma w pobliżu żadnego konkurenta, z którą mógłby odbyć znane jej metal pogo. Natomiast na metal pogo solo podejmują się zazwyczaj ci, którzy wyróżniają się najdłuższymi włosami lub najagresywniejszym zachowaniem. Najczęściej stosowaną figurą podczas solo jest headroll
  • bycie na fali (lewitacja, crowd surfing) – przenoszenie osoby na rękach tłumu w stronę sceny. Osoba taka zazwyczaj „wynurza” się z tłumu bądź wdrapuje się z ziemi na scenę/podest, by następnie rzucić się na tłum z nadzieją, że zostanie złapana
  • młynek – dwie osoby trzymające się za skrzyżowane ręce, kręcące się coraz szybciej w kierunku zgodnym z kierunkiem ruchu wskazówek zegara bądź przeciwnym
  • młyn/kocioł – połączenie młynka z falangą. Grupa ludzi zakreślająca okrąg, trzymająca się za ramiona, kręcąca się, skacząca i wykonująca shakeup. Często także pokrzykująca
  • tzw. gonisz – zapoczątkowane na koncercie zespołu The Casualties, polega na gonieniu się w kółko
  • ściana śmierci – dwie grupy ludzi uczestniczących w pogo stają naprzeciw siebie i na określony sygnał nacierają na ludzi stojących przed nimi

edytuj Zobacz też

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.