Primus.html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

 Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować
Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.
Primus

Lider grupy Les Claypool podczas koncertu
Rok założenia 1984
Pochodzenie Stany Zjednoczone Stany Zjednoczone
Gatunek rock, metal alternatywny, funky
Aktywność 1984-2000
2003-obecnie
Wytwórnia płytowa Interscope
Prawn Song
Powiązania Possessed
Strona internetowa

Primus – amerykańska grupa muzyczna wykonująca metal alternatywny z wpływami funky, heavy metalu i rocka.

Twórczość Primusa charakteryzują humorystyczne teksty utworów oraz wyeksponowana rola gitary basowej. Zespół wsławił się nagraniem czołówki do popularnej kreskówki dla dorosłych – South Park.

Spis treści

edytuj Historia zespołu

Członkowie zespołu Primus przed koncertem w Kopenhadze w lecie 1998 roku. Od lewej: Les Claypool, Bryan Mantia i Larry LaLonde.

Primus został założony przez Lesa Claypoola w 1984 w El Sobrante w Kalifornii. W 1996 odszedł z zespołu Tim (perkusja). Jego następcą został wieloletni przyjaciel Primusa, Brian "Brain" Mantia. W 2000 odszedł z zespołu Brain, a działalność Primusa uległa zawieszeniu. Zespół reaktywował się w 2003.

edytuj Suck on This

Primus zadebiutował koncertową płytą Suck on This. Płytą rozpoczyna fragment utworu "YYZ" kanadyjskiej grupy Rush. Utwory noszą znamiona luźnej, improwizowanej struktury z elementami dysonansu. Rozbudowana kompozycja "Tommy the cat" zawiera partie solowe na gitarze basowej i perkusji.

edytuj Frizzle Fry

Kolejnym wydawnictwem Frizzle Fry Primus kładł nacisk na kompozycje rozbudowane pod względem formalnym, urozmaicone, przełamujące proste konstrukcje typu refren-zwrotka. Gitara basowa wiodąca pierwszoplanową rolę uzupełniona o sekcję rytmiczną. Gitara elektryczna oraz wokal są drugoplanowe. Partie wokalne pełnią dodatku wobec tekstów grupy pełnych fikcyjnych postaci, budzące skojarzenia z twórczością Toma Waitsa.

Album Frizzle Fry zawiera improwizowane fragmenty oraz wiele cech wykonania na żywo zaprezentowanego na poprzedniej płycie Suck on this. Utwór "Spegetti western" cechuje się pierwszoplanową partią perkusji i inspirowaną muzyką psychodeliczną partią gitary elektrycznej. "Harold of the rocks" utwór został osadzony w tradycji bluesowej. Pierwszy utwór na albumie "To defy the laws of tradition" pełni funkcję wieńczącej wydawnictwo, kompozycja to powraca na końcu płyty w formie dźwiękowej kody "To defy".

edytuj Sailing the Seas of Cheese

Kolejna płyta grupy Sailing the Seas of Cheese została zrealizowana z gościnnym udziałem Toma Waitsa w utworze "Tommy the cat", pozbawionego solowych improwizacji muzyków. Utwór "Fish on" został oparty na wolnym rytmie, z partią solową na gitarze basowej. Tak jak na poprzednim wydawnictwie grupy, pierwszy utwór został wykonany w formie instrumentalnej na końcu płyty.

Nakład Sailing the Seas of Cheese przekroczył 400 000 egzemplarzy.[1] Wkrótce Primus wydał minialbum Miscellenaous derbis zawierającą interpretacje utwórów innych wykonawców, takich jak: Peter Gabriel, The Residents czy Pink Floyd.

edytuj Pork Soda

Album Pork Soda charakteryzuje dominująca rola gitary basowej (m.in. utwory "My name is Mud", "Bob"). Grupa urozmaiciła wykonanie o kontrabas ("Mr. Krinkle") a utwór "The air is getting slippery" oparła o brzmienie banjo. Utwór "Pork chop’s little ditty" występuje na początku i końcu płyty.

edytuj Tales from the Punchbowl i Brown Album

Tales from the Punchbowl oraz Brown Album to płyty gdzie kompozycje uległy uproszczeniu. Tales from the Punchbowl zawierał kompozycje charakteryzujące się elementami muzyki country. Wydawnictwo to za sprawą utworu "Wynona’s big brown beaver" przysporzyło zespołowi kłopotów w związku z pretensjami aktorki Winony Ryder jakoby ona miała być główną bohaterką teksu piosenki. Po wydaniu "Tales from the Punchbowl" z Primus odszedł dotychczasowy perkusista Tim Alexander (muzyk występował również w grupie Laundry), którego zastąpił Brian "Brain" Mant.

W zmienionym składzie zespoł zrealizował album Brown Album nagrywany w systemie analogowym.

edytuj Rhinoplasty

Następne wydawnictwo to minalbum Rhinoplasty zawierający interpretacje utworów m.in. Petera Gabriela, XTC, The Police czy Stanleya Clarka. Całość uzupełniały utwory Primusa w wersji koncertowej ("Tommy the cat" rozszerzonej o "The Awakenings", pochodzącego z solowej płyty Claypoola Highball with the devil).

edytuj Antipop

W składzie z Brainem zespół wydał Antipop, na którym gościnnie wystapił m.in. wokalista Fred Durst występujacy w grupie Limp Bizkit. Primus zmienił swoje dotychczasowe brzmienie, gitara elektryczna pełni równorzędną rolę z partiami gitary basowej, brzmienie zwraca się bardziej w kierunku muzyki heavymetalowej. Otwierający całość "Electric uncle Sam", został nagrany z Tomem Morello, gitarzystą grupy Rage Against the Machine, który zagrał również w utworze "Mama didn’t raise no fool". Nagrany został wspólnie ze Stewardem Copelandem z The Police utwór "Dirty drowning man". Po raz trzeci Tom Morello pojawia się w "Power mad". Płytę zamyka "Coattails of a dead man" z udziałem Toma Waitsa, nawiązująca do stylu muzycznego tego muzyka, oparta o brzmienie melotronu.

edytuj Dalsza działalność

Primus na koncercie 2008 Bluesfest w Ottawie. Od lewej: Tim Alexander, Les Claypool i Larry Lalonde.

Les Claypool kontynuował współpracę ze Stewardem Copelandem i wraz z Trey Anastasio utworzyli grupę Oysterhead która w 2001 wydała, jedną płytę – The Grand Pecking Order.

Primus w 1999 właściwie wydał minialbum Animals Should Not Try to Act Like People w oryginalnym składzie z Timem Alexandrem, w warstwie brzmieniowej powracając do korzeni w stylu Frizzle Fry.

W 1999 grupa wzięła gościnny udział w nagraniu Mule Variations Toma Waitsa.

edytuj Motywy przewodnie

Kilka motywów przewodnich twórczości Primus:

  • okładki ozdobione charakterystycznymi figurkami z modeliny;
  • morskie opowieści układające się w cykl utworów: John the Fisherman; Fish On, The Ol Diamondback Sturgeon;
  • kulinarne tytuły płyt, wzmocnione o listę utworów nazwanych jako „le menu” z „Tales…”;
  • pierwszy utwór na płycie pełniący rolę klamry spinającej całość.

edytuj Muzycy

edytuj Obecny skład zespołu

edytuj Byli członkowie zespołu

edytuj Dyskografia

edytuj Albumy koncertowe

edytuj Albumy studyjne

edytuj Minialbumy

edytuj Kompilacje

edytuj Teledyski

  • 1990 "John the Fisherman" - reżyseria: Mark Kohr
  • 1990 "Too Many Puppies" - reżyseria: Kevin Kerslake
  • 1991 "Jerry Was a Race Car Driver" - reżyseria: Mark Kohr
  • 1991 "Tommy the Cat" - reżyseria: Mark Kohr
  • 1993 "My Name Is Mud" - reżyseria: Mark Kohr
  • 1993 "DMV" - reżyseria: Mark Kohr
  • 1993 "Mr. Krinkle" - reżyseria: Mark Kohr
  • 1993 "Wynona's Big Brown Beaver" - reżyseria: Les Claypool
  • 1995 "Southbound Pachyderm" - reżyseria: Les Claypool
  • 1996 "The Devil Went Down to Georgia" - reżyseria: Mike Johnson
  • 1997 "Shake Hands With Beef" - reżyseria: Les Claypool
  • 1997 "Over the Falls" - reżyseria: Les Claypool
  • 1999 "Lacquer Head" - reżyseria: Les Claypool

Przypisy

  1. ↑ Wiesław Weiss, Rock Encyklopedia, Wydawnictwo Iskry, 1991

edytuj Linki zewnętrzne
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.