|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenie Wiesława Ochmana przez Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
Wiesław Ochman (ur. 6 lutego 1937 w Warszawie) – od czasów Jana Kiepury pierwszy polski śpiewak (tenor liryczny), który zdobył światową sławę. W 1960 Ochman uzyskał dyplom inżyniera-ceramika w AGH w Krakowie. W trakcie studiów rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie (1955-1959) i Marii Szłapak w Bytomiu (1960-1963). W 1960 został zaangażowany w Operze Śląskiej w Bytomiu, gdzie śpiewał przez trzy sezony; w latach 1963-1964 w Operze w Krakowie, a 1964-1970 w Teatrze Wielkim w Warszawie. Karierę międzynarodową rozpoczął w 1967 od Opery w Berlinie, następnie występował w Monachium i Hamburgu. Odniósł też pierwsze sukcesy na festiwalach w Glyndebourne oraz Salzburgu. W 1972 występował w Operze Paryskiej, następnie w Chicago i San Francisco. W 1975 partią Arriga w operze Nieszpory sycylijskie Verdiego zadebiutował na scenie nowojorskiej Metropolitan Opera. Występował na największych scenach operowych i estradach świata, w towarzystwie największych gwiazd operowych, m.in. w mediolańskiej La Scali (1982), Barcelonie, Buenos Aires, Madrycie, Moskwie, Rzymie, Sewilli i Wiedniu. Uczestniczył w najbardziej prestiżowych festiwalach muzycznych, z udziałem najsłynniejszych zespołów, łącznie z Wiener Philharmoniker i Berliner Philharmoniker pod dyrekcją Herberta von Karajana i Karla Böhma. Po 1999 Wiesław Ochman zajął się też reżyserią, wystawiając w Operze Śląskiej w Bytomiu Don Giovanniego W. A. Mozarta, Traviatę Verdiego oraz Carewicza Ferenca Lehára. Osobną dziedziną artystyczną działalności Ochmana była muzyka oratoryjna. Nagrał wiele płyt dla najpoważniejszych firm fonograficznych, jak Deutsche Grammophon, Polydor, EMI, Decca, Supraphon i polska Muza. W latach 70. XX wieku nagrał 2 polskie płyty z ariami operowymi i z ariami operetkowymi z akompaniamentem Orkiestry Polskiego Radia i Telewizji pod dyrekcją Zdzisława Górzyńskiego. Kawaler Orderu Uśmiechu. Ważnym elementem działalności Ochmana stała się działalność charytatywna na rzecz wspierania kultury i na stypendia. Rokrocznie organizuje aukcje obrazów w konsulacie Polskim w Nowym Jorku, z których dochód wspiera częstochowską kulturę. Kolejnym nurtem działalności Wiesława Ochmana jest malarstwo (głównie plenery), które było pokazywane na wielu wystawach autorskich (pragnął zostać malarzem, po szkole podstawowej uczył się w Liceum Plastycznym w Bolkowie, a później w Technikum Zdobnictwa Ceramicznego w Szczawnie-Zdroju na Dolnym Śląsku). 21.04.2008 senat AGH na uroczystym posiedzeniu nadał Wiesławowi Ochmanowi godność doktora honoris causa AGH[1]. edytuj Dyskografiaedytuj Płyty winylowe
Przypisy
Polska muzyka poważna w II poł. XX w.
Kompozytorzy: ur. 1890-1918: Bolesław Szabelski • Roman Palester • Grażyna Bacewicz • Witold Lutosławski • Andrzej Panufnik Wirtuozi: fortepianu: Artur Rubinstein • Krystian Zimerman • skrzypiec: Kaja Danczowska • Ida Haendel • Konstanty Andrzej Kulka • Henryk Szeryng • Wanda Wiłkomirska Dyrygenci: Henryk Czyż • Jerzy Katlewicz • Kazimierz Kord • Jan Krenz • Andrzej Markowski • Jerzy Maksymiuk • Witold Rowicki • Jerzy Semkow • Stanisław Skrowaczewski • Stanisław Wisłocki • Antoni Wit • Bohdan Wodiczko Śpiewacy: Jerzy Artysz • Zdzisława Donat • Andrzej Hiolski • Bernard Ładysz • Wiesław Ochman • Stefania Toczyska • Stefania Woytowicz• Teresa Żylis-Gara
<<Muzyka w I poł. XX wieku<< • >>?>> |
| All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog. |